Εκείνο το πρωί η μαθήτρια Κ. με υποδέχτηκε με μια αγκαλιά από πλατανόφυλλα που είχε μαζέψει από την αυλή του σχολείου μας. “Να φτιάξουμε χριστουγεννιάτικο δέντρο” μου είπε όλο χαρά και ανυπομονησία. Δεν μπορούσα να αρνηθώ σε μια τόσο ωραία πρόταση. Έτσι σύντομα, η αίθουσα λογοθεραπείας μεταμορφώθηκε σε εργαστήριο κατασκευών και η ευρημαρικότητα της μαθήτριας έγινε το έναυσμα για να μιλήσουμε για τα πλατάνια και για τη φύση,αλλά και για τη χρησιμότητα των ανακυκλώσιμων υλικών.

Φύλλα από το πλατάνι του σχολείου μας.